Τα τραγούδια ενός λαού,είναι το αντιπροσωπευτικότερο στοιχείο της ψυχής του

Τα τραγούδια ενός λαού,είναι το αντιπροσωπευτικότερο στοιχείο της ψυχής του.Το δημοτικό τραγούδι,αποτελούσε στοιχείο άμυνας απέναντι στην προσπάθεια αλλοίωσης της εθνικής μας ταυτότητας από τους Οθωμανούς.

Ξύπνα καημένη Αναστασιά!

Το βλέπεις εκείνο το βουνό,το πιό ψηλό,απ' τ' άλλα;Που 'χει ανταρίτσα στην κορφή και καταχνιά στη ρίζα;Εκεί κοιμάται μια ξανθιά,μιας χήρας θυγατέρα.Πώς να την ξυπνήσουμε,πώς να της το πούμε;

Η λαική μούσα,που οσμίζεται τη Λευτεριά,αγναντεύει προς τα ψηλά βουνά,βλέπει μακρυά το γύαλινο πύργο,που μέσα βρίσκεται κοιμισμένη για 400 χρόνια,η Λευτεριά.

Η λέξη Ελευθερία,ήταν απαγορευμένη,γι'αυτό παρομοιάζεται με μια όμορφη κόρη την Αναστασιά.

Ήταν νέα ξανθιά,κόρη της μαυροφορεμένης Ελλάδας,η ανάσταση του Γένους.Η Αναστασιά δεν ήταν άλλη, παρά οι ραγιάδες Έλληνες που κοιμόνταν για χρόνια.

Λίγο πριν τον τον ξεσηκωμό του 1821,ο λαικός ποιητής,με τη σοφία του,ψάχνει να βρει τρόπους,να ξυπνήσει την κόρη και να της μεταδόσει το άγγελμα της Επανάστασης.

Ξύπνα καημένη Αναστασιά,Ξύπνα καημένη κόρη.

Ξύπνα ν'ανάψεις τη φωτιά,να σβήσεις το λυχνάρι.

Ξύπνα μας πήρε χαραυγή,πήρε το μεσημέρι.

Παν τα πουλάκια για βοσκή κι οι λυγερές στη βρύση....

Στο τέλος,όταν όλα είναι έτοιμα,παίρνει την απόφαση να την ΑΦΥΠΝΗΣΕΙ.Σπάζει το γυάλινο πύργο εισβάλει μέσα και προστάζει την κόρη. ΞΥΠΝΑ της λέει :Έφτασε το πλήρωμα του

ΧΡΟΝΟΥ!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ