Προς το Γολγοθά...

ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΟΛΓΟΘΑ

Υπάρχουν εποχές,που η ιστορία μοιάζει να βαδίζει ξανά προς το Γολγοθά.Κι εμείς οι άνθρωποι,στεκόμαστε σιωπηλοί,προσπαθώντας να καταλάβουμε πώς φτάσαμε πάλι ως εδώ.

Ο δρόμος προς το Γολγοθά,δεν είναι μόνο ένα γεγονός της πίστης.Είναι μια διαχρονική εικόνα της ανθρώπινης δοκιμασίας.Γιατί ο κόσμος μας δεν έπαψε να κουβαλά σταυρούς. Άλλοτε λέγονται πόλεμος,φτώχεια,αδικίες,φόβος.Οι λαοί συχνά βαδίζουν μέσα από συγκρούσεις και σκοτάδι,σαν ν'ανεβαίνουν έναν λόφο φορτωμένοι με τα βάρη της ιστορίας.

Ο άνθρωπος θυμάται πόσο εύθραστη είναι η ειρήνη και πόσο δύσκολος είναι ο δρόμος προς το φως.

Η Μεγάλη Εβδομάδα,δεν είναι μόνο θρησκευτική μνήμη. Μας θυμίζει οτι οι δοκιμασίες επιστρέφουν ξανά και ξανά,όπως επιστρέφει η μνήμη της θυσίας.

Κι όμως μέσα σ' αυτή τη σκοτεινή διαδρομή, η Μεγάλη Εβδομάδα επιμένει να θυμίζει κάτι βαθύτερο:Οτι ο γολγοθάς,δεν είναι το τέλος.Είναι η στιγμή που η δοκιμασία κορυφώνεται,πριν γεννηθεί η ελπίδα.

Ίσως γι΄αυτό τα λόγια του Ν.Γκάτσου,μοιάζουν κάθε χρόνο πιο αληθινά:''Πάντα στον κόσμο θα ΄ρχεται Παρασκευή Μεγάλη και κάποιος θα σταυρώνεται ,για να σωθούν οι άλλοι.΄΄Σαν μια υπενθύμιση,οτι οι δοκιμασίες επιστρέφουν,οτι η ιστορία των ανθρώπων είναι γεμάτη Σταυρούς.

Αλλά η ιστορία δεν σταματά στη Μεγάλη Παρασκευή, όσο κι αν βαραίνει.Ο κόσμος μέσα απ τον πόνο,τον πόλεμο,το φόβο,εξακολουθεί να βαδίζει με την πίστη, οτι κάπου πιο πέρα μετά τον ανήφορο και τη σιωπή, περιμένει πάντα η Ανάσταση.

Γιατί μπορεί καθε χρόνο να επιστρέφει ηΜεγάλη Παρασκευή,αλλά η ανθρώπινη ψυχή ,δεν έμαθε να σταματά εκεί. Πάντα κάπου μέσα στο σκοτάδι, περιμένει την Κυριακή με το ΦΩΣ!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ