Η Τρίπολη τότε και τώρα

 

Η Τρίπολη το 1971 και η Τρίπολη του 2026 τι παρουσιάζε τότε και τι τώρα αυτή η πόλη ,πως θα μπορούσαμε να την περιγράψουμε με τα καλά της η τα κάκα της σκεφτείτε το με την γνώση των κάποιων χρόνων συγκρίνεται και πάμε

Τότε μία πόλη μικρή αλλά ζωντανή ο κάθε δρόμος της είχε κάτι να σου πει , εργαστήρια μικρά και μεγάλα με χειροποίητες κατασκευές,μαγαζάκια και μαγαζιά με όλα τα είδη για την προσωπική σου φροντίδα για το σπίτι και τον νοικοκυριό σου για την εξυπηρέτηση της δουλειάς σου ή τέλος πάντων για το χόμπι και τις τρέλες της εποχής

Το στέκια πολλά οι καφενέδες και οι ταβέρνες σου προσέφεραν τα πάντα για την ευχαρίστηση της γεύσης και της συζήτησης τα ζαχαροπλαστεία αντίστοιχα μικρά και μεγάλα με τα υπέροχα γλυκά τους και στην κορυφή ο Θοδόσης

με το αστείρευτο χιούμορ του

Η κάθε γειτονιά με το όνομά της και το πλούτο των παλιών κατασκευών νεοκλασικά διώροφα κτίρια με τα πέτρινα φουρούσια τους στα μπαλκόνια και τις θαυμαστές σιδεριές

και τα ισόγεια και διώροφα λαϊκά σπίτια με την απαραίτητη τζαμαρία στο νότο και όλα τα είδη των διακοσμητικών φυτών στους εξώστης και στα παράθυρά τους

Υπήρχαν και ξενοδοχεία θυμάστε αρκετά για αυτή την μικρή πόλη και πολύ ενδιαφέροντα στην κατασκευή τους και κινηματογράφοι, κλειστοί και θερινοι και ειδικότερα ,ο cine Αριωνας που οι"κουλτουριάρηδες θεατές"απολάμβαναν αξιόλογες παλιές ταινίες .

Και πάνω απο όλα η πλατεία του Αγίου Βασιλείου με τα δέντρα σε όλη την περίμετρο της τα αμαξάκια που αράζανε μπροστά στην εκκλησία και τα ταξί από την άλλη μεριά η πλατεία του Μαλλιαροπούλειο θεάτρου η πλατεία Κολοκοτρώνη η πλατεία Πετρινού με το πράσινο τον φυτών και των δέντρων τους και τα παγκάκια τους για ξεκούραση η και για κουβέντα ,

Η πλατεία Άρεως με τα ποδηλατάδικα που ήταν η χαρά των παιδιών την ημέρα και το σουρτα φέρτα των μεγάλων σαν ένα πολύχρωμο ήρεμο κύμα τα βράδια του καλοκαιριού και το πιο χαρακτηριστικό όμως από όλα , ήταν ο δρόμος της Ι Β με το νυφοπάζαρο κατά το κοινώς λεγόμενο, αυτή η διαδρομή των 500 περίπου μέτρων που μπορούσε να καλύψει όλες τις κρυφές και φανερές ανάγκες για φλερτ των νέων ή για την επίδειξη των τάσεων της μόδας της εποχής ,ας σημειώσουμε εδώ ότι υπήρχαν μικρές μπουτίκ στην πόλη που κάλυπταν τις τάσεις της μόδας.

Η περιγραφή της τότε Τρίπολης είναι από τα προσωπικά μου βιώματα όταν στην δεκαετία του 80 εγκαταστάθηκαμε οικογενειακός στο χωριό του άντρα μου ,όπως έλεγα . Εδώ μεγάλωσαν τα παιδιά μου σε κεντρικό δρόμο της πόλης χωρίς αυτοκίνητα, δύο ήταν τα αυτοκίνητα στην οδό Πλαπούτα ,σε αυτόν τον δρόμο και στους γύρω από αυτό τα παιδιά έκαναν ποδήλατο έπαιζαν έτρεχαν μάλωναν αγαπήθηκαν σε ένα περιβάλλον ανθρώπινο ελεύθερο για παιχνίδι και για συζήτηση δεν υπήρχε ανάγκη να καταλήξουν σε παιδικές χαρές ο δρόμος τους κάλυπτε όλες τις ανάγκες τους.

Και ερχόμαστε στο σήμερα 2026 με την τεχνική νοημοσύνη να καλύπτει τα πάντα και οι άνθρωποι να είναι δέσμιοι με αυτό το μικρό και απαραίτητο αντικείμενο το κινητό

Η πόλη μεγάλωσε ερήμωσαν τα χωριά και οι περισσότεροι κατέφυγαν σε αυτήν την Τρίπολη ή και σε άλλες κοντινές πόλεις ,έγιναν πολλές αλλαγές παντού με την εξέλιξη να κυριαρχεί, στην κατοικία στην εργασία στη διασκέδαση, ένα-ένα τα παλιά αρχοντικά κτίρια έπεφταν και σηκώνονταν πολυκατοικίες, προσπάθησε ανεπιτυχώς η πολιτεία να συγκρατήσει τη μαζική καταστροφή των κτιρίων ,τα κίνητρά λίγα οι ανάγκες πολλές, ελάχιστα κατάφεραν να επιβιώσουν και μόνο με τη φροντίδα των ιδιοκτητών τους

Όσα έχουν απομείνει μαρτυρούν την αρχοντιά αυτής της πόλης που χάθηκε ,αλλά και αυτά καταρρέουν σιγά-σιγά και με τη βοήθεια τον επίδοξων καλλιτεχνών των γκράφιτι

Ένα ένα τα μαγαζιά έκλεισαν μεγάλα πολυκαταστήματα τα αντικατέστησαν, στους κεντρικούς δρόμους της πόλης τα ενοικιαστήρια είναι πολλά

Οι πεζόδρομοι αντικατέστησαν τους δρόμους της πόλης στα κεντρικά σημεία αυτής ήταν αναγκαίο άλλωστε για την απρόσκοπτη κίνηση των πεζών στο κέντρο

Οι πλατείες άλλαξαν χρήση και διαμόρφωση δεν κάθεσαι στην πλατεία κάτω από τα δέντρα και ούτε κάνεις βόλτες σε αυτήν , κάθεσαι στα περιμετρικά καφέ κάτω από τις τέντες, πολλές τέντες ,οι δρόμοι καταλαμβανονται από αυτοκίνητα μικρά μεγάλα παρκαρισμένα και στις δύο πλευρες τους

Σε κάθε ακάλυπτο οικόπεδο δημιουργήθηκαν αναγκαστικά parking ιδιωτικά και δημόσια και το παιχνίδι των παιδιών εξασφαλίστηκε μόνο στους πλακοστρωμένες πλατείες και οι καθημερινές συζητήσεις και ενημερώσεις γίνονται στα καφέ ,πολλά καφέ, η πόλη των καφέ όπως λέγεται ,το θετικό σε όλα είναι οι δραστήριοι τοπικοι σύλλογοι που υπάρχουν καλλιτεχνικοι επαγγελματικοι αθλητικοι που δίνουν ζωή και δράση στον τόπο και συγχρόνως με τις εκδηλώσεις τους διαφημίζουν αυτόν ,ας μην ξεχνάμε όμως και τον Αστέρα που κάτι κάνει και αυτός

Ο τουρισμός ελάχιστος, ελάχιστα και τα ξενοδοχεία ,ο τόπος πλέον δεν παρέχει τίποτα ιδιαίτερο για την ανάδειξη του,εκτός από την ιστορία του που την σηματοδοτεί ο ανδριάντας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και που για την ώρα επισκευάζεται και αυτός μακριά από την βάση του

Η πόλη αναζητά την αναγέννηση της ,

γίνονται κάποιες παρεμβάσεις, στο Μαντζούνειο τη βίλα του Τουρκοβασίλη το Πνευματικό κέντρο , ένα Μαλλιαροπούλειο σηκώνει όλο το βάρος της πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής της πόλης δεν φτάνει όμως οι χώροι του είναι μικροί οι ανάγκες μεγάλες ζητούν διέξοδο από που θα βρεθεί άραγε δεν ξέρω ας το σκεφτούμε και ας προσπαθήσουμε.

Δέσποινα Φρεντζου