Το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας

 

Το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας ιδρύθηκε το 1901 ως «Βασιλικό Θέατρο» (σχέδια Ερνέστου Τσίλλερ), έκλεισε το 1908 και επανιδρύθηκε το 1930 από τον Γεώργιο Παπανδρέου, εγκαινιάζοντας το 1932 τη σύγχρονη εποχή του με μόνιμο θίασο και Δραματική Σχολή. Στόχος του είναι η προαγωγή της θεατρικής τέχνης και η αναβίωση του αρχαίου δράματος, με έδρα την Αθήνα. 

Σημαντικά Στοιχεία της Ιστορίας:

Ίδρυση (1901): Ιδρύθηκε από τον Βασιλιά Γεώργιο Α' και τον Θωμά Οικονόμου για να στεγάσει την ελληνική θεατρική παραγωγή.

Πρώτη Περίοδος & Παύση (1901-1908): Λειτούργησε με κλασικό ρεπερτόριο, αλλά το 1908 έκλεισε λόγω έλλειψης πόρων.

Επανίδρυση (1930): Ο Γεώργιος Παπανδρέου επανιδρύει το θέατρο ως "Εθνικό".

Επίσημη Πρεμιέρα (1932): Ξεκινά τη λειτουργία του στις 19 Μαρτίου 1932 με τα έργα «Ο θείος Βάνιας» του Τσέχωφ και «Ο Φιάκας» του Μισιτζή.

Πρώτοι Συντελεστές: Γενικός Διευθυντής ο Ιωάννης Γρυπάρης και μόνιμος σκηνοθέτης ο Φώτος Πολίτης.

Σταθμοί: Το 1939 ιδρύεται η Λυρική Σκηνή ως τμήμα του Εθνικού. Το 1955 καθιερώνεται η Επίδαυρος ως μόνιμη έδρα των παραστάσεων αρχαίου δράματος. 

Εθνικό Θέατρο +4

Κτίρια & Σκηνές:
Το κεντρικό κτίριο στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου είναι σχεδιασμένο από τον Τσίλλερ σε αναγεννησιακό ρυθμό (1891-1901). Σήμερα, το Εθνικό Θέατρο περιλαμβάνει την Κεντρική Σκηνή, τη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος», τη Νέα Σκηνή και το Θέατρο Rex.