Τρίτη ηλικία ποιότητα ζωής
Τα γηρατειά είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο και η εξέλιξή τους διαφέρει από άτομο σε άτομο. Μερικές φορές προστίθενται σ’ αυτή την εξέλιξη ασθένειες σωματικές ή ψυχικές που επιδεινώνουν την κατάσταση άλλοτε αιφνίδια και άλλοτε με αργό ρυθμό.
Οι ηλικιωμένοι είναι ένα πολύτιμο και ανεκτίμητο κομμάτι της κοινωνίας. Δεν έχουν μόνο γνώση και εμπειρία αλλά (έχουν) και ανανεωτική ικανότητα , η οποία όμως πρέπει να υποστηριχθεί κατάλληλα για να εκφραστεί. Οι παππούδες και τα εγγονάκια έχουν ένα πολύ εύκολο τρόπο επικοινωνίας και αλληλοεκτίμησης απ’ ότι άτομα όλων των άλλων ηλικιών.
Οι νεότεροι πρέπει να μάθουν να ακούνε τους ηλικιωμένους, να αντιλαμβάνονται τα προβλήματά τους. Η σύνταξή τους να είναι τέτοια ώστε να τους εξασφαλίζει αγοραστική ικανότητα για να μην αγχώνονται για τα απαραίτητα προς το ζειν. Σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορούν να ζήσουν ανεξάρτητοι και είναι υποχρεωμένοι να στηρίζονται είτε στα παιδιά τους είτε στην κρατική μέριμνα, επιδόματα, ιδρυματική περίθαλψη.
Οι ηλικιωμένοι πρέπει να καλλιεργούν τις όποιες φυσικές τους ικανότητες γι’ αυτό είναι αναγκαία η σωματική τους άσκηση.
Έχει όμως μεγάλη σημασία και η ψυχική τους διάθεση κρίνεται σκόπιμο να ενθαρρύνονται ώστε να είναι αισιόδοξοι, να νοιώθουν ότι έχουν την αγάπη και το σεβασμό των ατόμων που βρίσκονται στο περιβάλλον τους. Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουν και να δεχθούν τον ερχομό των γηρατειών μαζί με τους φόβους και τις χαρές που τα συνοδεύουν. Να ξεφύγουν από βλαπτικούς τρόπους αντίδρασης στην κατάστασή τους όπως είναι η απομόνωση, η κατάθλιψη, η παραίτηση από την ζωή.
Αναγνωρίζεται επίσης ότι οι υπερήλικες έχουν ανάγκη από σωστή υγειονομική περίθαλψη, η οποία θα τους εξασφαλίζει τη διατήρηση ή την αποκατάσταση τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής τους υγείας.
Οι ηλικιωμένοι που ζουν σε μεγάλες πόλεις αλλά και αυτοί που μένουν σε χωριά με ή χωρίς οικογένεια κάποια στιγμή είτε γιατί δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν είτε γιατί δεν υπάρχει κάποιος να τους φροντίσει αισθάνονται μοναξιά, έλλειψη συναισθηματικής συμπαράστασης, αποξένωση, άγχος τα οποία συχνά τους οδηγούν σε ψυχοπαθολογικές καταστάσεις.
Μερικές φορές η περίθαλψη ατόμων τρίτης ηλικίας σε ιδρύματα είναι αναπόφευκτη. Τότε τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα, η έλλειψη επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, η ανυπαρξία δραστηριοτήτων, η αποφυγή διαπροσωπικών σχέσεων από τους ίδιους τους οδηγούν σε κατάρρευση των ψυχοσωματικών τους λειτουργιών.
Για να αισθανθεί χρήσιμος ο ηλικιωμένος πρέπει να καλλιεργούμε τον αλτρουισμό του που είναι πηγή πολλών ικανοποιήσεων. Η σκέψη ότι κάποιος είναι κοινωνικά άχρηστος οδηγεί σε συναισθήματα αρνητικά και καταστροφικά.
Πρωτεύοντα ρόλο στη βοήθεια των ατόμων της τρίτης ηλικίας παίζει η οικογένεια η οποία μπορεί να στηρίζει τις ελπίδες τους, τις προσδοκίες τους, την αισιοδοξία τους, γι’ αυτό οι σχέσεις πρέπει να είναι ειλικρινείς και χωρίς ψεύτικα αισθήματα. Αρκεί να σκεφτούμε ότι πάνω από τα σύννεφα λάμπει ο ήλιος και είναι αρκετή μια τρύπα για να φανερωθεί η λάμψη του.
