Η νύχτα που ο… ημι-θεός Ηρακλής, ανέβηκε στον Όλυμπο Κύπελλο Ελλάδος 1976,

 

Η νύχτα που ο… ημι-θεός Ηρακλής, ανέβηκε στον Όλυμπο Κύπελλο Ελλάδος 1976,

Άλλη μία επέτειος μακριά από την κεντρική σκηνή για τον Ηρακλή. Οι ένδοξες στιγμές παρόλα αυτά είναι για να ανασύρονται από το συρτάρι και όχι για να λησμονούνται. Πάνε 50 χρόνια απ’ όταν ο «Γηραιός» πήρε το… ρόπαλό του και εξολόθρευσε κάθε αντιστάτη. Σχεδόν μισός αιώνας από το Κύπελλο του 1976 και τον συναρπαστικό τελικό με τον Ολυμπιακό (4-4 καν. Διάρκεια), που ο ημίθεος έγινε ΘΕΟΣ.

«Και διηγώντας τα, να κλαις». Ποιος να το περίμενε στις 9 Ιουνίου του 1976 στην εκστασιασμένη Θεσσαλονίκη που διατηρούσε τα σκήπτρα του Κυπέλλου Ελλάδας για μία ακόμα φορά σαν σε μαθηματικά ακολουθία κάθε ζυγό έτος (1970 Άρης, 1972 και 1974 ΠΑΟΚ), πως σχεδόν μισό αιώνα μετά, ο Ηρακλής θα παλεύει με τους… δαίμονές του. Αυτή η εκατοντάχρονη ομάδα με αξιοπρόσεκτη «δύναμη πυρός» να τον ακολουθεί σε όλα τα σπορ και αρκετούς ρομαντικούς του είδους.

Ο «Γηραιός» όμως έγινε γερασμένος, έμπλεξε σε άλλα μονοπάτια και χάθηκε κάπου στην πορεία. Λοξοδρόμησε, έπεσε σε «βάλτο» και παλεύει για να αναγεννηθεί. Να βρει ξανά αυτό το… ελιξίριο της ζωής και να αποτελέσει και σταθερά στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Οι μνήμες παρόλα αυτά δεν σβήνουν από το… σκληρό δίσκο όσες δυσκολίες και να έρθουν και οι Ηρακλειδείς το γνωρίζουν καλά. Μία τέτοια μέρα, πριν από 47 χρόνια η εμβληματική μορφή κάτω από τα γκολπόστ του «Γηραιού», Γρηγόρης Φανάρας ύψωνε στον… ουρανό της Αθήνας στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας το πρώτο και τελευταίο τρόπαιο της ένδοξης ιστορίας των Θεσσαλονικιών. Και πως να το ξεχάσουν άλλωστε; Μια μεγαλειώδης πορεία και ένας πομπώδες τελικός με στιγμές μαγείας αλά… Νουρέγιεφ, που κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι αφού ούτε τα 120 λεπτά ανέδειξαν νικητή. Η βραδιά του Ηρακλή, μια νύχτα που πάντα θα θυμάται.