Η Ρένα Βλαχοπούλου
.
Η Ρένα Βλαχοπούλου γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου του 1923 στην Κέρκυρα.[5] Ο πατέρας της, Γιάννης Βλαχόπουλος, και η μητέρα της, Καλλιόπη, κατάγονταν από τη Μικρά Ασία[6] και δημιούργησαν μια οικογένεια με εννέα τέκνα. Τα έβγαζαν πέρα με δυσκολία. Η Ρένα ήταν το πέμπτο παιδί και πήγαινε συχνά με τον πατέρα της στο αρχοντικό του κόντε Θεοτόκη, όπου υπήρχε πιάνο, αλλά και μια δισκοθήκη με δίσκους των 78 στροφών. Εκεί είχε την πρώτη της επαφή με τη μουσική και το τραγούδι.
Σε ηλικία δεκαέξι χρονών τραγούδησε για πρώτη φορά σε κάποιο ζαχαροπλαστείο της Σπιανάδας, όπου το 1938 γνώρισε και ερωτεύτηκε τον ποδοσφαιριστή της Α.Ε.Κ. Κώστα Βασιλείου. Μαζί μετακόμισαν στην Αθήνα, όπου παντρεύτηκαν το καλοκαίρι του 1939. Την ίδια χρονιά στο βαριετέ «Όασις» στο Ζάππειο, όπου ο Μίμης Τραϊφόρος παρουσίαζε νέους καλλιτέχνες, η Ρένα δοκίμασε τις ικανότητές της στο τραγούδι. Εντυπωσίασε τον Τραϊφόρο, που της ζήτησε να τραγουδά εκεί μονίμως. Πράγματι την άλλη μέρα πήγε να τραγουδήσει στο βαριετέ φορώντας δανεική τουαλέτα, την οποία πάτησε και έπεσε κάτω.
Σημείωσε επιτυχία τραγουδώντας τη "Μικρή χωριατοπούλα", δηλαδή το ιταλικό τραγούδι Reginella Campagnola του Έλντο ντι Λατζάρο που διασκεύασε στα ελληνικά ο Πωλ Μενεστρέλ. Λίγους μήνες αργότερα, κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο, το τραγούδι διασκευάζεται και πάλι από τον Γιώργο Οικονομίδη και γνωρίζει ακόμα πιο μεγάλη επιτυχία ως Κορόιδο Μουσολίνι. Στη συνέχεια εμφανίζεται στο θέατρο Μοντιάλ του Μακέδου στην οδό Πανεπιστημίου σε επιθεώρηση με τη Σοφία Βέμπο, τις αδελφές Καλουτά, τον Μάνο Φιλιππίδη, την Ηρώ Χαντά, τον Μίμη Κοκκίνη και τη Γεωργία Βασιλειάδου. Παράλληλα ξεκινά να ηχογραφεί δίσκους γραμμοφώνου στην Οντεόν.
Το 1940, λίγες μέρες μετά την κήρυξη του πολέμου, οι Ιταλοί βομβάρδισαν την Κέρκυρα. Τότε σκοτώθηκαν και οι δύο γονείς της.
Με τον Βασιλείου χωρίζει και το 1943 παντρεύεται τον τραπεζίτη Γιάννη Κωστόπουλο. Τότε ξεκινά συνεργασία στο "Πάνθεον" με τον συνθέτη Γιάννη Σπάρτακο, που της γράφει τραγούδια τζαζ, τα οποία είχαν μεγάλη επιτυχία. Εξαιτίας αυτού ο Τύπος την αποκάλεσε «βασίλισσα της τζαζ». Το τραγούδι Θα σε πάρω να φύγουμε, που τραγούδησε για πρώτη φορά στο Σινέ Νιους της οδού Σταδίου και αργότερα, το φθινόπωρο του 1944 στην επιθεώρηση Welcome των Σακελλάριου - Ευαγγελίδη στο θέατρο Κυβέλη, ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα. Με τον Σπάρτακο συνεργάστηκαν για αρκετά χρόνια. Το 1946 χωρίζει με τον Κωστόπουλο.
Στο διάστημα 1946-1951 περιοδεύει με τον Σπάρτακο στο εξωτερικό, ξεκινώντας από τη Μέση Ανατολή (Λίβανος, Περσία) και καταλήγοντας στις ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας δέχεται την πρόσκληση του Σάχη της Περσίας για να τραγουδήσει στα ανάκτορα: ο Σάχης Ρεζά Παχλαβί, γοητευμένος από τη φωνή της Ρένας, της χαρίζει ένα μενταγιόν. Ιδιαίτερα τη βοηθούσε το γεγονός ότι ήταν πολύγλωσση, γνωρίζοντας και ομιλώντας πολλές ξένες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά) και μάλιστα με εξαιρετική προφορά. Επανεμφανίστηκε στην Αθήνα στο θέατρο Σαμαρτζή, στις 24 Αυγούστου του 1951, στην παράσταση «Φεστιβάλ στην Αθήνα», μαζί με τους Ορέστη Μακρή, Κούλη Στολίγκα, Νίκο Σταυρίδη και τις αδελφές Άννα και Μαρία Καλουτά.
Πέθανε στις 7 το απόγευμα της Πέμπτης 29 Ιουλίου 2004, έπειτα από νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, σε ηλικία 81 ετών. Είχε μπει στο Ιατρικό Κέντρο στις 16 Ιουλίου για να εγχειριστεί, επειδή υπέστη διάτρηση στομάχου, που οφειλόταν σε υποτροπή του ζαχάρου που την ταλαιπωρούσε για χρόνια. Το ιατρικό ανακοινωθέν ανέφερε ως αιτία θανάτου, αιφνίδια ανακοπή καρδιάς, ενώ τις τελευταίες ημέρες είχε πέσει σε κώμα.
Στις 30 Ιουλίου 2004 η σορός της εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα, στο παρεκκλήσι του Αγίου Λαζάρου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη το Σάββατο 31 Ιουλίου 2004, υπό τη συνοδεία της μπάντας της Φιλαρμονικής Εταιρείας «Μάντζαρος» που ήρθε από την Κέρκυρα, με παρουσία πολλών συναδέλφων της και απλού κόσμου. Την ημέρα της κηδείας της όλα τα καταστήματα στην Κέρκυρα παρέμειναν κλειστά, ως ένδειξη πένθους. Η γενέτειρά της, την τίμησε, ονομάζοντας το παλιό θέατρο «Μον Ρεπό», σε θέατρο «Ρένα Βλαχοπούλου».[5][25][26]
Τον Σεπτέμβριο του 2016 το πολυτελές σπίτι της Ρένας Βλαχοπούλου στην περιοχή Δασιά της Κέρκυρας πουλήθηκε σε μια ελληνική κατασκευαστική εταιρεία προκειμένου να ανακαινιστεί και να νοικιάζεται.[27]
Έχει ακόμα και σήμερα τον τίτλο της τελευταίας κόμισσας της Κέρκυρας.
Στις 23 Δεκεμβρίου 2023, οι ανηψιές της, πραγματοποίησαν τη τελευταία επιθυμία της, μεταφέροντας τα οστά της στον οικογενειακό τάφο στο Α’ Νεκροταφείο Κέρκυρας.[28]
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
