Παρατηρώντας απο τον πρωτο όροφο του ΚΤΕΛ τους ανθρώπους και τα λεωφορεία

ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΟΡΟΦΟ ΤΟΥ ΚΤΕΛ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ


 
Από τον πρώτο όροφο του ΚΤΕΛ  στην Τρίπολη, ο χώρος
μοιάζει σα ζωγραφιά. Τα μεγάλα λεωφορεία φθανουν αργά κάτω, ενώ οι άνθρωποι
μπαινοβγαίνουν με βαλίτσες κουβαλώντας ιστορίες χωρισμού και συνάντησης. Αυτή η
σύντομη ματιά από τον πρώτο όροφο, είναι ένα μάθημα ζωής. Θυμίζει ότι είμαστε όλοι
του ίδιου συνόλου. Οι δρόμοι μας είναι διαφορετικοί ,αλλά όλοι μοιραζόμαστε την ίδια
ανάγκη, για προορισμό και επικοινωνία, σε αυτή τη μεγάλη βουή της πόλης.

Κοιτάζοντάς τους από ψηλά, παρατηρείς ότι όλοι έχουν ένα ξεχωριστό ρυθμό,
υποχρεώσεις και σκέψεις. Επιβάτες με γρήγορα βήματα, οι οδηγοί των λεωφορείων
ελέγχουν τα ελαστικά, λεωφορεία βγάζουν φλάς, στον αέρα καυσαέρια, ετοιμάζονται
για να ξεκινήσουν τον προορισμό τους. Πριν φύγουν τα λεωφορεία, ακούγονται φωνές
και θόρυβοι στο σταθμό. Ο κόσμος μιλάει δυνατά, ο οδηγός ελέγχει τα εισιτήρια. Από
ψηλά παρατηρείς πράγματα που στο έδαφος τα προσπερνάς, τυχαίες συναντήσεις,
χαμόγελα. Ο καθένας κουβαλάει τη δική του ιστορία. Άνθρωποι απλοί του χωριού,
άνθρωποι με κοστούμια , κοιτούν το ρολόι, τρέχουν να προλάβουν το λεωφορείο, τη
μέρα τους. Χαμογελώντας οι μαθητές με βαριές τσάντες αγνοώντας το μεγάλο άγχος των
μεγάλων, βλέπεις στα πρόσωπά τους την ξενοιασιά. Παρατηρώντας από ψηλά τον
ηλικιωμένο με την μαγκούρα και την τραγιάσκα του, με αργά βήματα τις βαθιές ρυτίδες
στο πρόσωπό του, κρατώντας την τσάντα του, κοιτώντας το λεωφορείο να επιβιβαστεί.

Συνεχίζω το βλέμμα μου πιο κεί βλέποντας από ψηλά νέους, ζευγάρια που μοιράζονται
μια ζεστή μεγάλη αγκαλιά, ένα φιλί αποχωρισμού. Παρατηρείς όλες τις εθνικότητες
έχουν τους ίδιους προορισμούς, τα ίδια συναισθήματα τις ίδιες αγωνίες, το ίδιο τρέξιμο
να επιβιβαστούν ή να αποβιβαστούν. Πίσω από τα τζάμια των λεωφορείων, βλέπεις
πρόσωπα, κουρασμένα, χαρούμενα. Ο κάθε ένας έχει τα όνειρά του ,τα δικά του
προβλήματα, τη δικιά του ιστορία. Στάση στη στάση, γεμίζει, αδειάζει με ελπίδες .Ακούς
την κόρνα του λεωφορείου, ακούς την ανακοίνωση, ότι το λεωφορείο ΑΝΑΧΩΡΕΙ για τον
προορισμό του κάθε ανθρώπου ,τα όνειρά του, τις επιθυμίες του.

Εύη Μακρή