Τα Εννιάμερα της Παναγίας στην Παλαιοπαναγιά-μια γιορτή μέσα στην ομορφιά και την κατάνυξη.

Μέσα στη γαλήνη και την καταπράσινη αγκαλιά της φύσης,στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Παλαιοπαναγιάς,τελέστηκε με ιδιαίτερη ευλάβεια ο εορτασμός των Εννιάμερων της Παναγίας.Η ιστορική Μονή βρίσκεται περίπου 7 χιλιόμετρα νότια του Αστρους,σε μία κατάφυτη χαράδρα,που συνδέεται με την παλαιότερη ονομασία Παναγία Ελεούσα.Ο επισκέπτης που περνά τη πύλη της Μονής αισθάνεται πως αφήνει πίσω του το θόρυβο και την καθημερινότητα και περνά σε έναν άλλο κόσμο.Πέτρα,δένδρα,λουλού-δια και καθαροί, περιποιημένοι χώροι δημιουργούν ενα σκηνικό ηρεμίας,όπου η ομορφιά της φύσης συναντά την απλότητα της μοναστηριακής ζωής.Η ιστορία της Μονής χάνεται βαθιά στο χρόνο.Η παράδοση τοποθετεί την ίδρυσή της ήδη απο το 1310 ενώ η πρώτη γνωστή ιστορική μνεία της ανάγεται στο 1612.Το σημερινό καθολικό εχει μεταγενέστερη ιστορία και αναφέρεται οτι χτίστηκε το 1814.Και είναι ακριβώς η συνύπαρξη αιώνων ιστορίας και φροντισμένης σηνερινής εικόνας που κάνει την Παλαιοπαναγιά τόσο ξεχωριστή.Την ημέρα των Εννιάμερων οι καμπάνες ακούστηκαν μέσα στο ήσυχο τοπίο και οι πιστοί προσήλθαν με συγκίνηση για να τιμήσουν τη Μητέρα όλων,την Παναγία.Ειναι ενα μοναστήρι που μοιάζει να αναπνέει μαζί με τη φύση.Υπάρχουν τόποι που τους επισκέπτεσαι και απλώς τους βλέπεις.Και υπάρχουν τόποι που τους αισθάνεσαι.Η Παλαιοπαναγιά ειναι ενας απο αυτούς.Στα Εννιάμερα της Παναγίας το μοναστήρι δεν είναι μόνο ενας τόπος προσευχής.Ειναι μια αγκαλιά πίστης ομορφιάς και γαλήνης.Ενα μικρό κομμάτι του Αρκαδικού τοπίου οπου η ιστορία περπατά δίπλα στην παράδοση και η προσευχή ανεβαίνει σιωπηλά προς τον ουρανό.Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη ομορφιά της:πώς εδώ,ανάμεσα στα δένδρα και τις παλιές πέτρες,ο χρόνος μοιάζει για λίγο να σταματά.....

Χριστίνα Ανδρουτσοπούλου