Η Βούλα Ζουμπουλάκη (Κάιρο, 24 Σεπτεμβρίου 1924 - Αθήνα, 7 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

•  Η Βούλα Ζουμπουλάκη (Κάιρο, 24 Σεπτεμβρίου 1924 - Αθήνα, 7 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1924 στο Κάϊρο από Αιγυπτιώτες γονείς καταγόμενους από τη Συκέα Λακωνίας και τη Τήνο. Αδερφός της είναι ο ζωγράφος Πέτρος Ζουμπουλάκης, ξάδελφος της ήταν ο γκαλερίστας Τάσος Ζουμπουλάκης και ανιψιός της είναι ο κριτικός κινηματογράφου Γιάννης Ζουμπουλάκης.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Σχολή Μονωδίας του Εθνικού Ωδείου, και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.^[3]

Εμφανίστηκε στην Εθνική Λυρική Σκηνή το 1952 και δύο χρόνια αργότερα στην πρόζα. Πρωταγωνίστησε: «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα» (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα), «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» (Λουίτζι Πιραντέλλο), «Ρέκβιεμ για μια μοναχή» (Γουίλιαμ Φώκνερ), «Λυσσασμένη γάτα» (Τένεσι Ουίλιαμς) κ.ά.

To 1955, μετά από πρόταση της φίλης της Μελίνας Μερκούρη, εμφανίστηκε στην ταινία Στέλλα παίζοντας το ρόλο της «Αννέτας» και τραγουδώντας το τραγούδι «Εφτά τραγούδια θα σου πω». Είχε λάβει μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου στη Λισαβόνα το 1964 και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966.

Το 1951 παντρεύτηκε τον δάσκαλο της στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου τον ηθοποιό Δημήτρη Μυράτ. Δεν απέκτησαν παιδιά. Μαζί έζησαν έως τον θάνατό του Μυράτ το 1991.

Απεβίωσε από εγκεφαλικό επεισόδιο στο σπίτι της στην Αθήνα στις 7 Σεπτεμβρίου 2015, δυο εβδομάδες πριν τα 91α γενέθλιά της. Ενταφιάστηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 11 Σεπτεμβρίου.^[2]

Τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Φεστιβάλ Λισαβόνας (1964), Α΄ Έπαθλο Μαρίκας Κοτοπούλη (καλύτερης ηθοποιού) το 1961, Β΄ Έπαθλο Μαρίκας Κοτοπούλη το 1965,^[5] Α΄ Βραβείο ηθοποιίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1966^[6] και την ίδια χρονιά της απενεμήθη ο Χρυσός Σταυρός του Τάγματος της Ευποιΐας.^[7]

 ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ