Αν. Παπαηλίου: Από το παλιό στο σύγχρονο

 

ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ

Απο το διχτάκι στο ηλεκτρονικό καλάθι

Το μικρό μπακάλικο της γειτονιάς,εκεί που μ' έστελνε η μάνα μου παιδί, κρατώντας στο χέρι το διχτάκι για τα ψώνια,θα γινόταν κάποτε μια ολόκληρη αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Και εγώ που τότε πήγαινα να εκτελέσω τα ψώνια της μάνας μου,θα εργαζόμουν χρόνια αργότερα σε ένα τέτοιο κατάστημα., πίσω απ' το ταμείο.

Τότε , τα ψώνια είχαν το δικό τους ρυθμό.Η μάνα έγραφε ή έλεγε τί χρειαζόταν κι εμείς πηγαίναμε στο μπακάλικο της γειτονιάς.

Το διχτάκι άνοιγε και γέμιζε με τα απαραίτητα.Λίγα πράγματα,για τις ανάγκες του σπιτιού και πίσω γρήγορα, να μην αργήσουμε.

Ύστερα ήρθαν τα μεγάλα καταστήματα,τα γεμάτα ράφια, τα καρότσια και οι πλαστικές σακούλες.Οι αγορές άλλαξαν,οι επιλογές πολλαπλασιάστηκαν κι εμείς προσαρμοστήκαμε στις καινούριες συνήθειες.

Ακόμη και η σακουλα άλλαξε ξανά.Από το διχτάκι της μάνας μου,στην πλαστική σακούλα και σήμερα στην οικολογική που μας θυμίζει πως πρέπει να φροντίζουμε και τον κόσμο που θα αφήσουμε πίσω μας.

Κοιτάζω αυτήν τη διαδρομή και χαμογελώ. Πού να φανταζόμουν πως θα ερχόταν μέρα που δεν θα χρειαζόταν καν να πάω στο κατάστημα!

Σήμερα, κάθομαι στο σπίτι μου,διαλέγω τα προιόντα στη οθόνη,γεμίζω το ηλεκτρονικό μου καλάθι και πληρώνω με την κάρτα μου. Τα ψώνια μου έρχονται στην πόρτα, χωρίς να έχω περάσει απ' τα ράφια και το ταμείο.

Κι αυτή είναι μόνο μία απ' τις αλλαγές που πρόλαβα να ζήσω.

Όμως πίσω απ' όλα αυτά κάτι έμεινε το ίδιο.Οι ανάγκες του σπιτιού, η φροντίδα για τους δικούς μας ανθρώπους,η καθημερινή προσπάθεια, να μή λείψει τίποτα απ΄το τραπέζι μας.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ