Το άρθρο της Κας Αναστασίας Παπαηλιού που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Αρκαδικοί Ορίζοντες

 

ΓΕΥΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Οι γευστικές συνήθειες στο χρόνο

 

Η γεύση ταξιδεύει μέσα στο χρόνο. Αλλάζει μαζί με τους ανθρώπους,τις εποχές και τον τόπο,κρατώντας όμως μέσα της κάτι απ΄την ιστορία και τη μνήμη κάθε γενιάς.

Η παραδοσιακή μας κουζίνα, στηρίχθηκε στα υλικά που πρόσφερε ο κάθε τόπος. Φρέσκα,εποχιακά και τοπικά προϊόντα. Προϊόντα του χωραφιού,του κήπου,του κοπαδιού, που έφθαναν στο τραπέζι,μέσα από απλές, δοκιμασμένες συνταγές και μετατρέπονταν σε φαγητό για την οικογένεια. Τα όσπρια, τα χόρτα,τα λαχανικά,τα δημητριακά,το λάδι,το τυρί και το κρέας, όλα συνδέθηκαν με το φυσικό περιβάλλον, την οικονομία,τις ανάγκες και τον τρόπο ζωής των ανθρώπων.Τίποτα δεν περίσσευε και τίποτα δεν ήταν τυχαίο.

Και μαζί με τα υλικά ταξίδεψαν και οι τρόποι μαγειρέματος.Συνταγές και μυστικά΄περνούσαν από τη μάνα στην κόρη,από τη γιαγιά στην εγγονή,χωρίς γραμμένες οδηγίες. Οι ποσότητες μετριούνταν με το΄΄μάτι΄΄.Ένα όσο ΄΄πάρει΄΄,μια χουφτα,μια τσιμπιά,μια κούπα,μια οκά.

Η φωτιά ρυθμιζόταν με την πείρα και η επιτυχία μιας συνταγής, κρινόταν απ΄τη γευση και τη γνώση που είχε αποκτηθεί με τα χρόνια.

Σήμερα η μαγειρική εξελίσσεται. Νέα υλικά,διαφορετικοί τρόποι ζωής, σύγχρονες διατροφικές ανάγκες και νέες τεχνικές,μπαίνουν στην καθημερινότητά μας.

Όμως η παράδοση δε χάνεται. Προσαρμόζεται,μεταμορφώνεται και συνεχίζει να υπάρχει, όταν οι απλές γεύσεις συναντούν τις ανάγκες του σήμερα.

Από αυτή τη μικρή διαδρομή στο χρόνο,δε θα μπορούσε να λείπει το ψωμί. Το καρβέλι: Το καθημερινό ψωμί του σπιτιού, είναι ένα από τα πιο διαχρονικά υλικά της διατροφής μας. Από το σιτάρι και το αλευρι,μέχρι το ζύμωμα και το φούρνο, κουβαλά μαζί του τον μόχθο του ανθρώπου και τη θαλπωρή. Ήταν τροφή απαραίτητη αλλά και σύμβολο αφθονίας και μοιράσματος.

Αν η αγάπη είχε άρωμα........,θα μύριζε ζεστό ψωμί που βγαίνει από το φούρνο.Μια φέτα ζεστό ψωμί, μπορεί να ξυπνήσει μέσα μας μια ολόκληρη εποχή!

Οι γεύσεις δεν είναι μόνο όσα βάζουμε στο τραπέζι μας. Είναι το νήμα που συνδέει την παράδοση με το σήμερα. Κομμάτια της ιστορίας μας, του τόπου μας και της συλλογικής μας μνήμης.

 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΗΛΙΟΥ